Зошто Партијата повторно ќе победи (2): Медиуми

2

Во првиот дел од текстот за Партијата пишував за тоа како Партијата ги освојува симпатиите на луѓето преку зголемување на плати во државната администрација, зголемување на пензии, вработувања во државна администрација и слично.  Сите тие зголемувања на плати, пензии  и нови вработувања се дополнителен товар за и онака кревката македонска економија, па Партијата на власт мора да се задолжува речиси секој месец за државата да ги исплати сите плати и пензии.

Ваквото недомаќинско работење, секако не би поминало така лесно ако новинарите прашуваја од каде доаѓаат парите за платите за администрацијата и покачувањата на пензиите,  колку вработени брои јавната администрација , колку чинат владините реклами и слично..

Во случајот со Македонија, тоа не се случи. Ретки беа новинарите што на почетокот на владеењето на Партијата што прашуваја што се случува со државните пари а како што поминуваше времето таквите новинари стануваја се помалку и помалку.

Зошто?

Како и со примерот со администрацијата, пензионерите и земјоделците, за кои пишував во првиот дел, Партијата многу ретко користи закани за да се запрат критиките упатени кон неа. Напротив, Партијата добива контрола над сопствениците на телевизиите, весниците и веб порталите со тоа што владините реклами ќе бидат дел од нивните медиуми и нивните фирми ќе добиваат тендери во замена за нивниот молк.

Денес официјално започна кампањата за парламентарните избори  и политички партии не губеа време за да започнат со реклами. Таков е случајот и со Партијата. На првиот ден од кампањата, Партија, објави отчет за сработеното во трите дневни весници: Утрински, Дневник и Вест, дел од МПМ (Медиа Принт Македонија) во сопственост на Срѓан Керим, познат на јавноста за случајот со шишето со 750 000 евра.

Накратко, а повеќе тука може да прочитате,  на првиот ден од кампањата Партијата потроши 20 350 евра од кои: Утрински доби 6700 евра, Вест 6800 а Дневник 6850 евра.

Истражував малку и за онлајн медиумите и го дознав следното:

Порталот Република.мк има два банери на Партијата и според доставениот ценовник до ДИК (Државна изборна Комисија), Партијата плаќа 1000 евра неделно за двата банери. Сопственикот на овој портал, како и на истоимениот неделник, не е познат. Според базата на податоци за онлјан медиумите, Медиа Педиа, сопственик е фирмата Иресине Лимитед регистрирана во Белизе.

Слична е состојбата и со порталот Курир.мк, кој исто така е познат како провладин медиум. Сопственик е Ацо Мислајловски, брат на Владо Мисајловски, државен секретар во МНР.  На порталот има 2 банери на Партијата а цената за изнајмување е непозната зашто не е јавно објавено колку чини просторот за изнајмување.

Според Медиа Педиа, непознат е сопственикот и на порталот Нетпрес.ком.мк каде како и во случајот со другите медиуми, има 2 банери на Партијата.

Александар Спасовски – Сарма, новинар во Сител телевизија, се јавува како сопственик на порталот Максим.мк. Цени за изнајмување на простор за банери нема јавно објавено но упатив барање до Сарма на неговиот твитер профил па штом добијам некаков документ, ќе го објавам тука. Сарма исто така е заменик уредник на порталот Прес24 каде сопственик е неговата жена, Славица Арсовска Спасовска. На двата портали во сопственост на Александар и Славица Спасовски има по двата банери на Партијата. за цената за изнајмување, на порталот Прес24 пишува дека е во директен договор со купувачот на просторот што мене лично ми е многу интересно.

Додека броев кој портал колку  банери на Партијата има, нешто чудно ми падна во очи. Банери на министерства со отчет додека собранието е распуштено и кампањата за нов парламентарен состав е во тек. Банер на Министерството за труд и социјална политика има на порталот Прес24 а на порталот Курир.мк има банер на министерството за образование и наука.

Порталот телеграф.мк во сопственост на Срѓан Керим, Орце Камчев и Веселин Јевросимовиќ, неделно добива по 400 евра за двата банери на порталот, според ценовникот доставен до ДИК.

Сите овие портали и весници кои имаат владини реклами како и реклами на партијата.  никогаш не кажале ниту еден лош збор за неа. Никогаш, дури ниту еднаш но за разлика од Партијата, опозициската Партија редовно е напаѓана и криткувана. Оваа слика е одличен пример за тоа.

 

Весници, телевизии и веб портали. Сопственици оставени на милост и немилост на Партијата. Тоа е состојбата со македонското новинарство, па затоа не ме чуди 123то место за слобода на медиумите. Верувам дека можиме да одиме подолу на листата.

 

Advertisements

Зошто Партијата повторно ќе победи?

4

За 3 и пол недели се  пред времените парламентарни избори. Досега, од нивното распишување, се воздржував од било какви коментари и мои мислења. Луѓето до кои ќе стигни овој текст, барем повеќето верувам дека ја знаат играта што се одигра и верувам дека очекуваја да се случат избори на почетокот на 2014та.

Без разлика на тоа какви анкети се објавуваат,  кој колку луѓе има на митинзи и кој какви програми има, верувам дека Партијата повторно ќе победи на изборите. Колку пратеници би освоиле не знам, не можам ни да нагаѓам но знам дека ке ја формираат следната влада.

Еве зошто.

1. People don’t give a fuck about rights. Или во превод, луѓето во Македонија ги боли пенисот за правата. Луѓето не го перцепираат законот за абортус, забараната за продажба на пиво после 7, законот за медиуми, законот за  одговорност од клевети и навреди и уште еден куп такви закони за нарушување на нивните права и слободи.

2. Во Македонија сеуште се живее добро. Или во превод не доцнат плати во државниот доминантен сектор, не доцнат пензии и се исплаќаат субвенции. Голем дел од населението добива редовно пари па ќе си гласа за Партијата пошо Партијата дава на разни категории на граѓани.

Партијата од 2006 па наваму водат една, за нив, паметна политика. Направија што е можно повеќе категории на граѓани да се зависни од држвата. Партијата ги освојува симпатиите кај луѓето на три начини:

Првата и најпозната е национализмот. Од 2006 до сега се претставуваат како патриоти кои секогаш ке го чуваат Македонското и Македонија, дека име нема да сменат и секогаш ќе постои Македонија за инает на сите грци, бугари, четници, усташи, учку мучки и слично… Колку и да ви звучам чудно, сметам дека Партијата освојува многу мал процент на гласови со ова како примарна причина зошто луѓето гласаат за нив.

Вториот начин за освојување гласови, Партијата го прави со вработување во државните фирми. Администрацијата, која според Европската унија треба да брои окулу 80-90 000 вработени, денес, се претпоставува дека е окулу 200 илјади. Вработија и превработија многу луѓе во администрација и државните фирми со што си обезбедија многу гласови.  Партијата дури не ни мора да се заканува со бркање од работа ако некој од административците не гласа за нив. Секој барем малку нормален од тие што се вработиле преку Партијата знае дека ако победат другите, тој ќе лета од работа и зато ќе си гласа за нив. Чиста сметка долга љубов.

Истото се случува и во државните претпријатија. Јавна тајна е дека таму превработеноста е сериозен проблем и дека тоа е најголемата причина за долговите на тие фирми. Партијата тоа го знае но не претставува проблем за нив. Многу добар пример за ова се Македонски шуми и лотаријата со работни места. Откако се направи убав циркус и се вработија 1600 луѓе по (не)случаен избор, Партијата реши да опрости 40 милиони евра долг на претпријатието кон државата.

Третиот начин а можи и најефикасниот е тоа што Партијата водеше политика со која направи луѓето да мислат дека тоа што го имаат го должат на Партијата. Тоа го напраја успешно со зголемување на пензиите, исплаќање субвенции, зголемување социјална помош, бенефиции за пензионерите и слично. Партијата успеа да му наметни мислење на земјоделците дека субвенциите што ги земаат се  од џебот на Партијата и таа е хумана а не од џебот на граѓаните, Успеа истото да го наметни и кај пензионерите и кај социјалците.

Од каде Партијата наоѓаше толку пари за да стави под “своја” капа многу категории на граѓани?

Кредити. Партијата, во овие 8 години на владеење успешно ги задолжи граѓаните за многу многу евра.  Утрово на порталот емагазин.мк кој користи податоци од весникот Вест, прочитав дека бруто надворешниот долг на Македонија во 2006та изнесувал 2,2 милијарди евра а во 2013 е  5,1 милијарди евра.

Партијата сеуште има можност од каде да ги задолжува граѓаните  и затоа сеуште се живее добро, барем за поголемиот дел од граѓаните.  Нема доцнење на плати во државниот сектор, нема доцнење на пензии, нема доцнење на субвенции, нема доцнење на додатоци за трето и четврто дете и куп други видови на социјална помош. Сеуште нема доцнење. Ова се категориите што го формираат мнозинството.

Факт е дека народот во Македонија е политички и економски необразован. Народот не знае со какви валкани финти се служи партијата за да се збогатуваат нејзините членови. Партијата успеа во пропагандата и ги научи граѓаните да се тивки, мирни и да не гледаат што прави врвот на Партијата. Народот не знае дека сета оваа “хуманост ” на Партијата со сите тие зголемувања на плати, пензии и субвенции за скоро време ќе му се удри од глава и ќе дојди време на големо штедење на сите страни. Народот не знае дека во овие 8 години партијата му скрати многу права и слободи.

Заради незнаењето на народот и знаењето на Партијата да го искористи тоа, победата им е сигурна. Нив им е сигурна победата, нас ни е несигурна иднината.

Ќе ме снема, кога тогаш…

0

– јас сум тука секогаш за тебе.
– знам.
– не го заслужуваш тоа.
– и тоа знам.
-И сега?
– не знам.
– што ке правиме?
– пак не знам. Не знам каде сум и што правам.
– зошто?
– сакам ама не можам да ти признаам. 
– нема потреба.
Знаеш, не заслужи да те сакам. Не заслужи ништо од тоа што го доби од мене. Не заслужив ништо од тоа што го добив од тебе. Заслужив повеќе ама јбг, таков е животот. Сите ние машките сме ѓубриња и заслужуваме нели? Да, знам шо ке кажиш. Продолжи да молчиш…
Ваљда и јас сум го заслужил тоа што го добивам од тебе. Некогаш и во некој претходен живот мора да сум напрајл некоја голема глупост.
– не си ти крив.
– јас сум крив. Наивен сум и ти тоа го користиш. Ако. Ама да знаеш еден ден ке ме снема. Без предупредување. Ке заминам во индија. Или јамајка. Или во пичку симајчина. Ќе купам 5 кокошки и ќе садам марихуана. Знам дека ке ме побараш еден ден. Знам дека еден ден ти ќе заминиш далеку од овој проклет град кој тебе ти носи лоши спомени.
– не сакам да те изгубам.
– не сакаш ни да ме имаш. 
Пред да ме снема од тука и од твојот живот, ќе ти испеам една песна. Ќе ти донесам 10 луѓе пред куќа доинструменти и ќе ти ја испеам i am your late night evening prostitute на цел глас. Нека ме слушни мајкати. Нека ме слушнат сите комшии. И полиција нека дојди ако сака…

За еден сон, недосонуван.

0

За еден сон, недосонуван…

– да не спиеше?
-не.
-спремај се, има воз за пола саат.
– воз за каде?
– не знам. Гарант има за некаде. Ке го фатиме и ке избегаме од тука
– не си нормален. Сигурен си за ова?
– не.
– па тогаш?
– тогаш ке одиме. Ке ни биди поубо таму.
-како знајш дека ке ни биди поубо?
– не знам.
– тогаш како можи да заминиме?
– така лесно, ке заминиме. Не знам кај ке одиме. Во то е забавата.
– тогаш да одиме.
****************
– добро вечер. Што олку касно во возов?
– никогаш не е касно.
– убо зборваш а карти имате?
– не. Не зедовме пошо не знаевме каде ке одиме.
-како така не знајте кај ке одите?
-ете така не знајме. Ни текна и заминавме.
-ама мора да имате некоја дестинација.
– некаде ке стигниме.
-каде е тоа некаде?
– најверојатно некоја станица.
– каде е таа станица? Момче, не си играј со мене.
– не знам кај е. По пат ке ни текни.
*******************
– возот почнува да кочи. Ај да слезиме тука.
– кај е ова? Не гледам светла од куќи.
– подобро. Ке бидиме сами без да знајме кај сме.
– сред планина сме ненормален.
– ми е гајле. Јас слегувам.
– нема да ме оставиш сама.
– нема да ме оставиш ни ти сам. Слегуваме тука.
– знаев дека не требаше да дојдам.
– ама сепак дојде.
– зато шо не знаев дека ке слезиме сред планина.
– не знаев ни јас кај ке слезиме.
– е па зошто овде?
– зошто да не? Никој не слегува тука.
– затоа што никој не живее тука ете затоа.
– е па вечерва ние ке живееме тука.
**********************
– гледаш? Ако не дојдеше со мене, немаше да видиш вакво изгрејсонце.
– ако не дојдев, спиев дома.
– и ке ја пропуштеше убавинава.
– знајш зошто ми е убаво сега?
– зато што не си видела поубо изгрејсонце?
– зато шо таков лудак ко тебе е покрај мене.
– не сум луд, само одбивам да бидам нормален.
– то е истото.
– не, не е. Луд сум по тебе а правам ненормални работи. Во то е разликата.

Сонот ке продолжи.. Некогаш..

Серенада во 5 наутро.

0

-Еј да не спиеш?
-Шо ти е тебе? 5 саат е.
-Ако де.
-Шо сакаш?
-Тебе.
-Ај не биди глуп, остај ме да спијам.
-Не сакам.
-ке ти исклучам.
-Нема. Знајш кај сум?
-не.
-Кај тебе пред врата.
-стварно?
-Да. излези малку…
– Не си нормален..
*****************************
-дојди да играме.
-5 саат е будало..
-Ми е гајле.
-Не пуштај толку гласна музика.
Ке се бунат комшиите.
-баш ме боли.
-Оди лечи се бе.
– Чекај бе. Не си оди толку брзо.
-Оди легни си. Знам дека си пијан. Ке викнат полиција комшиите.
*****************************
-Добра вечер.
-Здраво.
-Шо прајш тука?
-играм на музиката.
-Си пиел или си пушел? Лична карта имаш?
-Имам. За воља на вистината не сум пиел.ниту сум пушел. Чист сум 2 месеци од тие работи, господине униформа.
-Не се прај паметен. Зошто се дериш?
-Заради онаа шо ѕирка од прозорот.
******************************
-Зошто те прибраја тебе?
– пеев на сред улица. тебе?
-Јас сум невин. Онака ме собраја.
– исто и мене. Му се бендисав како пеам..
-ке не пуштат за брзо.
-Сакаш да не држат тука и утре?
-Како мислиш?
-Ај ке пејме заедно. Ја знаеш Вољела ме ниједна?
– Да. Пејме на 3..4…
*************************
-Добар ден.
-Добар ден.
-Дојдов да прашам за дечкото шо го собравте утрово. Што пееше на улица.
-Тука е. Си најде цимер за пеење.
-Кога ке го пуштите?
-За 2 саати. не се секирај. Ке биди слободен вечерва повторно да ти пеј..

Тхе енд.

Паразитите позади маските на супер херои.

0

Одсекогаш сум се воодушевувал на креативноста на партиите пред избори. Смешни слогани и смешни обиди за оцрнување на противниците. Посебно смешно ми е кога едната партија, повикана да одговори за нека беља што ја сториле нејзини членови на високи функции, пробува да се оправда со ” а вие кога бевте на власт, ова истото го праевте”. Страшно многу се во право. Партијата што обвинува за криминал не е воопшто почиста од таа што го прај криминалот во  моментов, но бидејќи претходната власт ги праела скоро истите мучки и бељи, не значи дека тоа ги амнестира сите идни влади во криминалот. Но, кој да го сфати тоа. 

 

Народот, оној обичниот народ, кој е народ само еднаш на 2-3 години кога има избори а во сите останати денови е плаќач на данок и обична бројка во завод за статистика е кусоглед. Не гледа на далеку. Живее од вчера за денес. Не гледа дали ке има утре. Народот е не образован политички. Не знае за свои права и обврски, нема познавање од економија и слично и партиите успешно го користат тоа. Во кратки црти, 80% од народот е без критичко размислување и јаде само она што му се сервира и ич не го интересира за утре а не дај боже за 2-3 години што ке биде.

 

 Последните неколку месеци сме бомбардирани со  тоа кој колку тендери фатил, чии синови колку станови имале, која фамилија колку богатство имала. А богати, сите до еден без разлика на знамето на партијата кое стои позади нив. Почнувајќи од фамилија Заеви, преку ивонче милионче, синовите на Бонева, братучеди на Ставревски и Груевски до мал милион ситни и покрупни рипчиња. Што е заедничко на сите овие? 

Тендери. Многу тендери. Многу милиони од даноци на народот. Многу полни џебови и многу празни усти. Речиси и да не е битно кој е на власт, помалку или повеќе тендери ке се штанцаат и администрација ке се полни а ние ке се палиме на ревволуции во Турција, Украина и Босна. 

Додека сум кај Босна сакам да им честитам што имаат паметен народ и да им посакам да продолжат како што тргнаја. На добар пат се зашто решија да проверат како точно се случила приватизацијата. Нешто што треба да се случи и кај нас. Доста ми беа изговори за криминалот на дпмне дека сдсм краделе во времето кога се приватизирале фабриките. Време е да се провери како заработувале нашите крупни капиталци и како еволуирале имотните листови на политичарите од 1990 до 2014. Сакам до денар да знам кој како добил фабрика и како заработил. Време е да паднат маските на тие што се претставуваат како супер херои и ветуваат мед и млеко и да се види какви паразити се. Да се види како тоа се збогатиле газда Тинекс додека беше градоначалник, зошто Макстил сеуште го труе скопје а Минчо не сака да вгради филтри, кало тоа се продава земјиште во центар на дкопје за 71 денар, зошто исти фирми добиваат тендери.. Многу има такви паразити што се лепат на тие што се на власт и секогаш ке има се додека власта, од која партија и да е, има пристап до народни пари. 

Време е да и се одземи моќта на власта со која се меша во економијата и ги убива помалите за да можи големите паразити да живеат. Немам ништо против капитализмот и секое чесно заработување ама имам против заработувањето од мои пари. 

Потребно е да видиме кои паразити стојат позади маските на супер хероите. Треба да се расчисти со тоа прво па после да сонуваме за Европа. 

Како што кажав, народот е не образован и ова нема да се случи. Народот не знае да ја препознае пропагандата и не знае дека, иако сега е релативно добро, се зголемуваат пензии, разни бенефиции за пензионерите, се вработуваат куп луѓе во администрација од каде се зема добра плата, дека за брзо време тоа ке ни го извадат низ нос и дека сите тие кредити треба да се вратат ама тогаш виновен за враќањето ке биди партијата на власт која сигурно нема да биди истата што е сега. Така се во магичен круг, едните земаат, другите земаат, народот враќа. 

Искра на лажна надеж е дека нешто ке се смени на следни предвремени парламентарни избори кои јасно како ден е дека ќе ги има. Можда ке победат другите но, ке биди исто зашто и тие ке имаат пристап до истото народно богатсво до кое сега има дпмне и ке извршат редистрибуција, на свои луѓе, секако. Нема нешто што може да ми ја гарантира чесноста на политичар. 

Немаме простор за револуција.

0

Дали треба незадоволството од политичките елити и нивното богатење да го искажеме на улица со кршење на владините згради кои се во наша, граѓанска, сопственост или треба да се бориме за револуција во главите и народот сам да почни да размислува и да ги согледува грешките на политичките елити па да ги казнува?

Двата избори се еднакво тешки, посебно во општество како Македонија, каде голем дел од граѓаните растеле и се образовале во Југославија и нивниот мајндсет е таков што сметаат дека државата е таа која знае што е најдобро за нив. Тие сметаат дека државата е во право дури и тогаш кога носи закони на нивна штета. Како да се допри до тие луѓе? Како да им се објасни дека  државата е неефикасен потрошувач на нивните пари и таа ги крши нивните индивидуални права и слободи?

Во општество како Македонија, со образовен систем кој не дозволува туку напротив, ја уништува сета креативност за нешто ново, многу е тешко да се презентира некоја нова идеја, надвор од таа СДСМ/ВМРО реалност. Од општество, осиромашено од минатиот социјалистички систем, преку криминалната транзиција во деведесеттите која се случува и денес, стигнавме до едно црно бело општество. Има два правци преку кои можеш да егзистираш: Да заминиш надвор од државата и да работиш или да наведниш глава и да влезиш во некоја партија па да чекаш вработување во некоја државна фирма.

Зошто е тешка револуцијата во глава во Македонија?

Еве еден пример: тие што ке избегат од вакво општество што е на чекор на национал-социјалистичко, и ке отидат во некоја капиталистичка земја, ке работат таму, па ке се вратат тука и ке кажат колку е убав животот таму. Како тоа капитализмот во тие западните земји е добар ама капитализмот во Македонија е лош? Прво, зато што тука, скоро сите сме задоени со омраза кон оној што е побогат и посупешен од нас, дел од нас се такви затоа што растеле и се образовале во Југославија а другиот дел затоа што така биле воспитани од нашите родители и второ, затоа што во Македонија немаме капитализам и слободен пазар. Во Македонија имаме грабализам, што би рекла баба ми. Имаме една политичка елита што цело време, се повеќе и повеќе се збогатува. Легално додуша, преку тендери. Погледнете ги сите тие пофалби на двете партии за тоа кој какви тендери склучил. Се расфрлаат со документи и милионски суми пари на граѓаните. Што ни кажува тоа? Дека секоја партија и секој политичар што ке дојди на власт ке ја злоупотреби моќта и позицијата за легално да се збогати од нашите, граѓански пари и затоа треба да им се одземи моќта на политичарите да ги користат нашите пари и да се мешаат во нашите животи.

Ова е идеја која е различна од политиките на две најголеми партии во државава. Како да им се презентира оваа идеја на луѓе задоени со омраза кон капитализмот во Македонија кој всушност и не е капитализам( за пример: навистина верувате дека никој ама баш никој не би посакал да купи земјиште во центарот на Скопје па мораше да се продава за 71 денар по метар квадратен на фирма што е долги години соработник на актуелната власт? размислете уште еднаш.),  во општество каде медиумите, скоро сите, се  под контрола на власта и каде нема дебата на која може да се презентираат нови и различни идеи?

Ниту еден од политичарите не би се откажал од моќта што ја поседува додека е на функција и не би дозволил некој да шири идеја спротивна од нивните интереси. Ниту ВМРО, ниту СДСМ. Менување на системот од внатре е речиси невозможен кај нас.

Сега некој би рекол, ако немаме начин како да ја промениме оваа власт и да ја замениме со некоја нова и подобра преку избори, тогаш, единствено што ни останува е улица.

За да се излезе на улица треба да се има многу гнев. Кај нас има гнев ама тој не е доволен. Без разлика на тоа што во последно време се палам на палењето во Киев или во Босна, револуцијата на улица скоро и да не носи ништо добро. Има многу жртви и штета на приватна сопственост по улиците. Знам дека ке звучам контрадикторно со либертаријанската мисла и принципот на неагресија но сепак ке кажам: постојат времиња кога револуцијата на улица е единственото нешто што преостанува зашто револуцијата во глава пропаднала и затоа ке ја поддржам секоја револуција на улица, без разлика колку е насилна, чија цел ке биди намалување на моќта на државата и ке донеси ново послободно општество.

Ваквата револуција во Македонија е речиси невозможна. Погледнете ги протестите за Мартин Нешковски колку беа мирни а имаше причина  да им кажеме што значи да го убиваш и лажиш народот што треба да го штитиш. Погледнете го Бристол и споредете го со истата ситуација во Гези паркот. Погледнете ја армијата гладни и невработени што се крстат во партијата и име не менуваат. Ке направат се за партијата без разлика дали таа носи име СДСМ или ВМРО. Погледнете ги политичарите и нивните тендери, станови и автомобили. Погледнете ја армијата административци.

Во Македонија имаме, гладен, бос, изманипулиран и излажан народ без трошка желба за слободна мисла и интелектуална надградба.

Затоа во Македонија нема простор за револуција, ниту во глава, ниту на улица.

Решение? Не знам, тоа ке треба некој попаметен од мене да кажи.

Контакт со авторот:

r.jovanoski@yahoo.com

твитер: @rubinBt