Боговите, сепак се луѓе

0

Има ли некој човек што горе-долу ги следи политичките случувања последните 9 години што мисли дека државниот врв е чист и нема направено никаков криминал? Не верувам дека има таков, дури ни меѓу вмровците. Самите знаат дека врвот не е чист и дека имаат малку подлабок џеб од другите смртници.

Е сега, на кого Заев со бомбите му докажува дека нашите водачи се криминалци? На своите? Тие веќе знаат и без бомбите. На вмровците? Џабе, тие веќе знаат ама сепак нема да гласаат за опозицијата. На неопределените? Можеби нив ама сепак, ова не е доволно да се префрлат на страна на опозицијата. Без разлика на се’, СДСМ има багаж од кој мора да се ослободат и објавувањето бомби (Бар со овие што досега ги објавија), не е доволно да го добие мнозинството на своја страна.

Јас на ова објавување бомби не гледам како на откривање на криминал туку како на демистифицирање на божествата Никола Груевски и Сашо Мијалков. После бомбиве гледаме дека и тие се обични луѓе како нас, без никакви магични моќи. Дури и со разговорите на Латас, Миле, Зоки и Горде, народот разбира дека “вмровската машина” за која сите знаевме дека е цврста и непробојна, всушност, таа само така изгледа а внатре е трула. Со бомбите ни покажува дека и тие се луѓе од крв и месо.

Пред бомбите, народот кон Груевски и Мијалков гледаше како кон богови. Луѓето кон Мијалков гледаја со стравопочит. Беше мит, сенка, ретко се појавуваше во јавност а кога ќе се појавеше носеше многу обезбедување. Беше лидер ама оној тип на лидер на кој сите гледавме како на нешто повеќе од нас, нешто недостижно ама сепак нешто кон кое се’, или треба да се стремиме ние, обичните смртници. После бомбите, сфаќаме дека тој не е ништо повеќе од нас, дека и тој пцуе како нас, изненадувачки, пцуе повеќе од мене. Дека Сашо Мијалков ги прави истите бош муабети со пријателите и соработниците како нас. Пропагандата направи да имаме страв од ликот и делото на урбаната легенда Сашо Мијалков, кој во реалноста, според она што го слушнавме, не е ништо поразличен од нас.

Груевски, за разлика од Мијалков, беше лидер кон кого народот имаше почит ама и љубов. Груевски беше народен човек. Оди по цркви, игра фудбал, се поздравува со народ на митинзи, вози точак на кеј и слично. Груевски беше претставен како човек кој не е ништо повеќе од нас. Зато народот го сакаше и сите мислевме дека всушност Мијалков е оној што ја води целата операција од позадина.

Што се случува после објавувањето на бомбите?

За криминалот сите знаевме ама немавме докази. Сите знаевме ама немавме докази дека новинари биле прислушкувани ама она што не го знаевме е дека стравот што сме го имале кон боговите Никола Груевски и Сашо Мијалков бил тотално неоправдан. Токму тоа е она што Заев го прави со бомбите. Не ги објавува заради криминалот, туку за граѓаните да го победат стравот. Ако ги објавува заради криминалот, тогаш сам знае дека ова нема да успее зашто знае, а и знаеме сите ние кој ги контролира судовите.

Победувањето на стравот и демиситифицирањето на божествата Никола Груевски и Сашо Мијалков навистина успева. После разговорот меѓу Латас и Мијалков, пола град се поздравува со “Началниче”.

80% од разговорите деновиве ми почнуваат со Ало началниче или со тоа на Зоки и Горде: Шу прајш? Можеби сето тоа изгледа како релитивизирање и терање сеир ама како што кажал Орвел: секоја шега е мала револуција.

Можеби вака власта не се менува ама ситуацијата и тоа како се менува. Луѓето прекинуваат да се плашат од властите а тоа е она што е најпотребно во моментов, да се победи стравот, да прекини да постои Републиката на стравот.

Каде е проблемот: До ДПМНЕ или до системот?

0

Веќе подолг период од неколку години, на големо се зборува за злоупотребата на власта. Моето прашање што одма ке го поставам е: колку тоа е злоупотреба а не всушност употреба на системот?

На почеток да напоменам: не планирам да ги амнестирам ДПМНЕ за се што направија, ниту пак дека овој систем, ваков каков што е сега, го наследија. Тоа би било лудо, глупаво и неточно ама ќе биди точно ако кажам дека наследија систем кој им овозможи да го надградат до нивото на кое што сме денес.

Јас сум свесен дека оваа власт, ваква каква што е, ниту може долго да трае а ниту пак ќе трае. Јас сум сигурен во тоа ама не сум сигурен што потоа. Ако после моментот кога овие сегашните наши владетели, ќе се тргнат од престолот, ние го оставиме системот каков што е, ќе направиме само смена на името, смена на фасада. Онака како што сега што прават. Од надвор се ќе биде супер, сме смениле фашистичка влада а од внатре труло. Од надвор демократија и слобода а внатре гнилеж и смрдеа.

Да почнеме од тоа како ДПМНЕ ги контролира своите гласачи, онака како што системот дозволува:

Администрацијата е пренатрупана но не е доволна. Секогаш има место за повеќе а ако нема, ќе се стиснат или подобро, ќе работат од дома. Од каде никнуваат административците? Од штабовите во вашата улица, по прекорака на врховниот штабски командант. Без негов Амин, ќе лепите плакати и ке собирате искуство. Системот во Македонија не ограничува колку луѓе ќе се вработат во администрација што значи дека ако сакаат, ќе вработат и милион луѓе таму (Нормално, ако останавме толку во Македонија). Доказ за ова ви се новите, скоро 10 000 вработувања од кога почнаа да пукаат бомбите на Заев. Сфатија дека е време секој штабски командант да си ги прибере роднините, швалерките и швалерите во државно.

Се сеќавате на лотаријата со работни места во Македонски шуми? треба ли да прашам дали мислите дека случајно беа избрани тие нови вработени? Мислите ли дека случајно на истото тоа претпријатие му ба простени 40 милиони евра долг кон Државата? Да, системто дозволува да се направат толкави долгови и потоа лесно да се простат без некој да одговора како дошло до толкави долгови.
Проектите со кои оваа власт сака најмногу да се фали а се платени од буџетски т.е. народски пари. Постои ли некаде во системот некакво ограничување или кочница за тоа колку ќе се троши? Не би рекол. Доказ за ова е огромното трошење за проектот Скопје 2014. Сметам дека ич не морам да објаснувам како и кој ги добивал тендерите и му било плаќано неколку пати повеќе отколку што била реалната вредност. Исто така сметам дека не морам воопшто ништо да зборувам на оваа тема, веќе доволно се зборуваше за финансискиот и уметничкиот (Би додал и историски) криминал поврзан со Скопје 2014.

Владините реклами се посебна приказна. Се знае кој ги добива и зошто ама колку добиваат? Некој? Никој не знае, а? Барем ја знаете ли потребата? Аха да, да се фали владеачката партија со своите “достигнувања”, со народски пари. Како и претходниот случај, и тука нема потреба да објаснувам како медиумите што “лапаат” владини реклами, возвраќаат со хвалоспеви кон Севишниот Лидер и Власта.

Субвенциите за земјоделците. Води ли некој сметка за тоа колку тие стигаат на вистинското место и дали некој сфаќа дека тие се користат за купување на гласовите на земјоделците? Не и нема потреба да се води.

Конкурс за полициски службеници. Избрани се’ стројни моми и момци. Избрани по критериум физичка издржливост и книшка. Црвена. Со лав на неа. Кому му требаат паметни луѓе што ги познаваат законите кога можеш да го вработиш целиот олош од улица и да му дадеш значка и пиштол? И јас мислам дека некои “џандари” не заслужуваат Гордето да му дава плата од МВР на луѓе што стоеле до Рада на пресови. Стварно нема смисла тоа затоа што МВР е на татко и.

Се сеќавате зошто А1 ја затворија? Нешто со ујп, ти реков ми рече. А за А2 за сеќавате? Е па ќе ве потсетам: моите омилени Република велат: “По точно една година по одземањето на дозволата за работа на телевизијата, и Управниот суд потврди дека Советот за радиодифузија не можел поинаку да постапи освен да и ја одземе дозволата за работа. А2 го прекршила Законот и наместо 65% емитувала 75, 68% програма од забавен општ формат, стои во образложението на пресудата.”

Затворена заради непочитување програмски формат. Законски, онака како што Системот дозволува.

Да не продолжувам да редам за тоа како е доволно една казна од инспекција да затвори еден бизнис, најчесто на некој што зборува повеќе отколку што треба.

Системот дозволува Власта да одлучува што и до кога ќе пиете, дозволува власта да се постави како газда над вашата приватна сопственост, дозволува да се постави како газда за тоа дали во вашиот објект ќе се пуши или не… Дозволува многу работи..

Ако продолжам да ги редам сите работи кои системот ги дозволува а кои ДПМНЕ ги користи за да го контролира општеството, ќе треба да напишам цела книга.

Ако го смениме ДПМНЕ со (Внеси име на било која партија) и сите овие работи ги оставиме вака, нечепнати, што сме смениле? Ништо. Ако ги оставиме вака зашто мислиме дека некоја наредна власт нема да ја злоупотреби моќта што ја нуди државата на тацна, колку сме сигурни во тоа? Не го очекуваме тоа нели? Епа никој не го очекуваше ова што се случи од ДПМНЕ како што никој не ја очекуваше ни Шпанската инквизиција.

Ако го смениме само името на владечката партија без да го смениме системот во тој процес, ништо не сме направиле. Мораме да го ограничиме просторот за злоупотреба. Ако оставиме вака, кој знае дали ќе имаме сила да издржиме уште едно маскирано ДПМНЕ.

И, каде е проблемот, до ДПМНЕ зашто се најголемиот олош што некогаш го имало на планетата Земја или до системот кој нуди огромна моќ?

“Power tends to corrupt, and absolute power corrupts absolutely.” – Lord Acton

Глорификацијата на ВМРОмакедонизмот

0

Релативно незабележано, нашто општество мутираше до точка на неповрат. После сите јавни силеџиства и покаување сила, стравот стана двигател на општеството. Повеќе од јасно е дека луѓето во Македонија се плашат да го кажат јавно ставот. Интересен е другиот крај на стравот, т.е. од кого се плашат.

Во многу диктатури, полицијата, како продолжена рака на власта, била страв и трепет за оние што мислат поинаку. Полицијата сеела страв со своето присуство.

Во Македонија, интересно е тоа што најголемиот страв не доаѓа од полицијата туку од членовите на владеачката партија. Општеството мутираше до тој степен на деформитет во кој стравот од владеачката партија стана поголем од стравот од власта како власт.

Општеството е до тој степен, сето тоа низ промена на систем, промена на разни влади и разни партии на власт, каде не само што партијата е на ниво на власта, туку партијата има поголема моќ од државата. Во Македонија, токму тоа се случи.

Партијата преку својата пропаганда и користење на механизмите на државата влезе во сите сектори и области на општеството и како крлеж се закачи на слободата.

Се сеќавам на еден говор на професорот Фрчковски каде рече: Македонија може да ја снема ама не и ВМРО ДПМНЕ. ВМРО ДПМНЕ стана посилно од државата. Стана единствен заштитник на македонизмот. Секоја критика кон властите стана критика кон македонизмот и вие едноставно немате право на критика кон властите зашто во спротивно ке бидите против Македонија.

Во таква состојба во која е македонското општество, прашање на време е кога сето ова лудило (при здрав разум и целосна морална одговорност оваа состојба ја нарекувам лудило) ќе ескалира и ќе доведе до формирање на нов ред на македонци: ВМРОмакедонци.

Живееме во време кога за да се наречеш македонец, не е доволно само да си македонец. Мораш да бидеш и ВМРО. Преку долгогодишната пропаганда и барање на надворешни непријатели меѓу своите македонци, успеаја да си обезбедат монопол над македонизмот.

Според мене, прашање на време е кога луѓето во Македонијана некој нареден попис, во категориите религија и националност, ќе се пишуваат ВМРОмакедонци. Тоа е логичен чекор после силното долгогодишното глорифицирање на македонизмот и воздигнувањето на ВМРО од една идеја за слобода, во култ со строги правила на членство и однесување.

Гласај со паричникот!

0

Пред 2 месеци почна студентското незадоволство против новата реформа државен испит. Тука, во овој пост нема да ви ги објаснувам аргументите зошто оваа реформа е лоша  и непотребна. Тие ги имате јавно објавени на фесјбук страната на Студентски пленум.

Она за што сакам да зборувам е, како што вели и самиот наслов, “Гласање со паричник”.

Што значи тоа?

Пред 3 недели, се случи првиот студентски марш на улиците на скопје и неколку дена после тоа, наши слики беа објавени на неколку портали, со црвени кругови окулу главите. Неколку сајтови не обележуваја како стока ,обидувајќи се да не претстават дека сме членови на СДСМ, дека сме платени од Сорос, дека сме непријатели, предавници и се и сешто.

Заради оваа ниска и гадна пропаганда против нас, луѓето што излегоја да маршираат, ве повикувам на бојкот со некупување и некористење на услугите на приватните фирми кои се рекламираат на следните сајтови:

Курир:

ТТК Банка
Цитроен
Жито маркети
Млекара Здравје
Трансмет – фирма за багери, булдожери, итн
Пекабеско
Алкалоид – билна аптека
Скопје Сити Тауер (Сити Мол – продажба на станови)

Нетпрес:

Капитол Резиденс продажба на станови
ТТК Банка
НЛБ Нов пензиски фонд
Жито Маркети
Млекара Здравје
ВМРО ДПМНЕ
Пекабеско
Триглав Осигурување

Пресс24

ТТК Банка
Близоо – Фајбер пауер
Златен даб
Алкалоид билна аптека
Пекабеско
Добра вода

Република:

мБанка
ТТК Банка
ЕВН
Хотел Гранит
Трансмет (пак таа со булдожерите)
Пекабеско
Цеца концерт
Витаминка
Алкалоид билна аптека
Романтика осветлување.

(Листата е преземена од фејсбук профилот на Амон Мра)

Не ги купувајте нивните производи, не ги користете нивните услуги и нека видат кого хранат со своите реклами.

Доста ни беше заокружување и ниски удари!

Борбата за права на жените е и машка борба

0

Имам 21 година. Јас сум маж, белец, стрејт и живеам во патријархално општество. Ги имам сите бенефиции но не ги уживам. Не сакам мојот пол, сексуална определба или боја на кожа да ми бидат предност. Ниту пак сакам да бидам нешто подолу од другите во однос на правата заради истите.

Пред повеќе од година дена, нашата влада, во име на здравјето на жените, го оневозможи абортусот. Се грижиме за нивното здравје, велеа, се грижиме за наталитетот. Маж сум ама ќе кажам, фала ви ама немојте. Не можам  повеќе да читам за вести како некој жена со денови носи мртов плод во утробата заради вашата грижа за нејзиното здравје. Не се криви докторите, не ги обвинувам нив. Прават се што можам, нормално, во согласност со вашиот ептен грижлив закон и остават мртов плод во нечија утроба. Разбирам дека мораат да чекаат некој таму во министерство за здравство, седнат во некоја канцеларија,  да го стави својот потпис за конечно таа жена да биди медицински згрижена како што треба. Каде е грижата тука? Ајде, можеби жената во таков случај нема да има никаков проблем и ќе можи уште еднаш да има деца ама што прави со психолошката штета од сознанието дека носела мртов плод во себе со денови зашто некој таму министер сметал дека има право врз нечие тело?

Можеби некој ќе речи “маж си, немаш матка и затоа немаш право да зборуваш за ова”. Да – ќе одговорам – немам матка ама мојата сакана има. Мојата другарка има, мојата колешка.. За нив го пишувам ова. Како што јас сакам да имам право над сопственото тело, сакам и тие да имаат над нивното. Каде е логиката ако е обратно, ако сакам да имам права а да не дозволувам другите да ги уживаат истите права?

Лицемерие се вика тоа, драги министри и законопишувачи.

Помина законот, го изгласавте, уставниот суд рече дека насилното влегување во нечија матка е уставно.

Деновиве се открија неколку спорни дефиниции во учебници за основно образование. Се прашувам, колку ли само ве малтретирале, какво е тоа психичко насилство што ви се случило па денес ви доаѓа да правите вакви работи?

Ќе цитирам еден дел од учебник: Исфлувањето на семето во родилниот канал на женската единка се вика ејакулација.

Откако насилно влеговте во женската матка, сега се поставивте и како газди на мојот пенис, моето семе и повторно над нејзината матка. Ми кажувате како да живеам, кого да љубам, како да имам секс, ги сменивте правилата за контрацепција… Се во име на моето и нејзиното здравје, и наталитетот секако.

Сте се запрашале ли дали имате право? Не верувам.

Немате право! Немате никаков право да одлучувате за моето семе, за мојот пенис, за нејзината матка, општо за нашите тела! Дали прашавте дали сакаме да се грижите за нас? Дали се прашавте дали младите на моја возраст се спремни да бидат родители, или уште подобро прашање, дали имаат можност да бидат родители? Дали можат лесно да најдат работа? Видете, еден ден ќе бидам родител ама не додека не бидам финансиски спремен и надвор од оваа држава. Нема да бидам родител во земја каде владата се става како сопственик над моето тело и ги учи на фашистички дефиниции.

Мажи, време е да кажиме доста. Ова е и наша борба! Ова е борба за слободата и правото на сопственост над своето тело на жените и мажите. Законот за абортус не е само женски проблем. Дефинициите за ејакулација не се само женски проблем. Сменетите правила за контрацепија, не се само женски проблем. Сите овие работи се и машки проблеми.  Не погодуваат и нас, на овој или на оној начин.

Што е следно, ќе забраните кондоми или ќе вработите некого за да ги дупи со игла?

П.С. овој повик кон мажите за борба за женските права, не е дека жените се слаби да се изборат сами. Ова е зато што законот не опфаќа сите, и мажи и жени, директно или индиректно. Верувам дека не постои маж што би останал рамнодушен кон ваквите фашистички закони ако неговата сакана е директно погодена од ваков закон.

Дефиниција за слобода.

0

На прв поглед, сите диктатури се исти: недостиг на економска и медиумска слобода, немање основни човекови права, немање можност за менување на работите во општеството, страв од полицијата и владата и слично. Изгледаат слично но диктатурите во еден дел се различни: Начинот на кој диктаторот се оддржува на власт.

Луѓето сакаат да бидат слободни или поточно кажано, луѓето сакаат да мислат дека се слободни. Разликата меѓу успешен и неуспешен диктатор е во тоа колку луѓето сметаат дека се слободни.Ако луѓето мислат дека не се слободни, тогаш, порано или подоцна,  ќе се изборат за слобода.

Ако луѓето мислат дека се слободни во диктатура, тогаш нема сила на земјата што ќе ги натера да застанат против власта. До ваква ситуација се доаѓа преку менување на дефиницијата за слобода, опшествено одговорни граѓани и власт во самиот образовен систем.

Многу често, читам и слушам разговори за тоа зошто луѓето во македонија не се грижат за слободата. Луѓето се прашуваат како можи цела држава да остани глува и нема за работите во општеството и за губењето на слободата. Ова е погрешно. Луѓето во Македонија се слободни, според нивната дефиниција. Ако за некој граѓанин од некоја западноевропска земја, да се биде слободен значи да може да прави што сака со сопствените пари, ставови и своето тело, за просечниот Македонец значи да има влада која ке се грижи за сите негови проблеми, како економија, човекови права, безбедност, здравје и слично.

Просечниот македонец добро ги знае двете дефиниции за слобода, неговата и таа од некој граѓанин на запад, но ја прифаќа својата. Зошто? Зашто така го научило образованието.

Ова е илустрација за власт од учебник за граѓанско општество во осмо одделение. Власта е силна а луѓето се сиви, мали, слаби и неколку нивоа под неа. Оваа слика, во очите на 15 годишник, значи  единствена вистина за тоа кому каде му е местото во општеството и како треба да се однесува. Ученикот, знаејќи дека нема моќ да промени некои работи во своето училиште сфаќа дека е беспомошен и се идентификува со сивите фигури на сликата. Ова му се случува во години кои се многу важни за неговата изградба како личност.

B0Uvhq5IAAAOBYU

Ако некој ученик  е приморан да учи ваква дефиниција за власт, слобода и лојални граѓани, тогаш повеќе од јасно е како тој ќе гледа на работите во општеството. Повеќе од јасно е дека ако некој го научите дека е сосема океј да се откажи од своите слободи, тогаш не е чуден молкот за окупацијата од страна на власта на џебовите, телото и насилното влегување во спалните на граѓаните.

Успешна диктатура е таа во која граѓаните мислат дека се слободни. Диктатурата станува неуспешна тогаш кога ќе се скрши тоа меурче окулу луѓето и ќе видат дека нивната дефиниција за слобода е погрешна а тоа е многу тешко да се постигни ако знаеме дека, уште од мали, децата се научени дека мораат да го почитуваат авторитетот и да му бидат покорни.

Мојата „моторџиска“ приказна

0

Пред година и пол, прв пат бев во Ајриш паб во Скопје и тоa ми беше првата свирка со ирска музика. Околу таа и наредните свирки, некако магично се создаде една група на музички истомисленици со кои не се познаваме премногу, со некоисеуште и не си знаеме име, не се договараме ама секогаш се наоѓаме таму каде што има Ирска музика. Во таа група на луѓе го запознав и Мечката. Моторџија, член на Lone Knights MC. Знаете, оние моторџии со чопери, криминалци, насилници и сите тие стереотипи. Го запознав и не покани во нивниот клубхаус. Да, и мене ми беше малку незгодно да отидам. Прв пат одев таму, не го знаев местото, не ги знаев луѓето ама отидов.

Не згрешив. Си поминав преубаво со моторџиите, панкерите и металците што одат таму (оние со долги коси шо слушаат музика шо прави да ви пукнат ушните тапанчиња). Вистинско андерграунд место. Место, од оние што многу фалат во Скопје и каде што доколку почитуваш, ќе бидеш дупло повеќе почитуван и добредојден. Од таа журка до сега, не памтам колку пати сум бил таму. Колку пиво сум испил со Мечката, Чиче, Шипката и другите моторџии. Колку луѓе сум запознал таму, моторџии, металци, панкери, обични луѓе..

Скоро секоја недела има некаква дешаванка, рок, метал, ирско. Не е битно. Секоја недела има предобра забава. Зошто? Заради луѓето. Ви спомнав дека таму одат моторџии, металци, панкери? Ги знаете , сте ги виделе низ град, се облекуваат неконформистички и изгледаат страшно и агресивно.

Е па воопшто не се такви. Тоа се луѓе со редовна работа, со завршени факултети, со фамилија. Луѓе кои живеат според својот збор и свои сопствени правила и не се плашат да го кажат својот став, без разлика дали на некој му се допаѓа тоа или не. Нарекувајте ги како сакате, но тоа се луѓе што знаат да ценат и да почитуваат. Јас сум пример за тоа. Ме примија во друштво иако не сум од Скопје, не сум моторџија, не сум ниту панкер ниту металец и сум точкар. Немаат проблем со тоа.

Затоа сега, во било кој момент некој од нив да ми побара било каква услуга, јас ќе му помогнам. Ќе продолжам да се дружам со нив, ќе продолжам да одам во клубхаусот на Lone Knights MC и не ме интересира дали тие ќе бидат нарекувани криминалци, дали јас ќе бидам предупредуван и гледан чудно или местото ке било злогласно зашто оделе луѓе шо се облекувале како панкери или металци. Можам да напишам и цела книга за сите убави моменти шо сум ги поминал со нив, колку пати се случувало да заглавиме на шанк, пијани, или да се смејме за некоја глупост. Тоа се тие моменти и луѓе што се памтат, зашто тие луѓе знаат да почитуваат и не се ништо како она што си ги замислувате: криминалци и насилници. Слободно можам да кажам дека тие се еден од последните бастиони на вистинско братство и лојалност, а нивната приказна е една сага за тоа како е да си различен од другите, или од „цивилниот свет“, како што тие милуваат да кажат.

lone

Зато, ако добиете некогаш покана за некаков настан организиран од Lone Knights МС, не се двоумете да отидете зашто таму имало моторџии. Ви гарантирам за забава со луѓе кои не ги интересира кои сте туку му е битно дали се забавувате.

Синдром “Мало куре”

0

До пред некое време не ја разбирав потребата од покажување колку си моќен над другите иако си и ти еден обичен смртник како нив, не ја разбирав потребата од делување во група а не како индивидуа. Се се промени кога случајно кликнав на еден текст за Сигмунд Фројд и за тоа како се е поврзано со сексот.

Еурека, за се да ти било виновно малото куре што го имаат. Ете природата кај нив не била толку дарежлива па ги нагр(а)дила со мало куре. Тоа и не е толку проблем, колку што е проблем обидот да компензираат за должината со нивниот патриотизам. Еве, деновиве имаме две толпи, еднакво глупави, кои се мразат и планираат да се тепаат меѓу себе зашто другите биле од друга етничка заедница. Двете групи на луѓе, не можејќи сексуално да се задоволат, своите фрустрации ги лечат со тепање и насилство.

За ова, донекаде ги обвинувам и општо прифатените стандарди дека машкиот полов орган треба да биди голем. Мислам, да не беше битна големината, можеби овие луѓе немало да бидат исмејувани од своите партнерки и ќе беа сексуално задоволени па својата среќа ке ја канализираја на некој друг начин, наместо како сега, да се ослободуваат од своите фрустрации преку ќотек и наслиство.
Можеби тогаш на овие луѓе немаше да му биди страв да истапат како ииндивуи и да се размафтаат со својот полов орган и притоа да не бидат исмејувани заради должината.

Тоа е разликата меѓу оние што кога кажуваат нешто во истото време се идентификуваат со некаква група позади нив и оние што зборуваат од свое име.

Искрено, овој текст го почнав со намера да биди краток и да се задржам само на ова што досега го напишав ама некако почнаја во глава да надоаѓаат примери за покажувањето на моќ на одредени луѓе со кое се обидуваат да компензираат за нешто.

Старите велат “куче што лае, не каса”, па од таму, логички нели, оние што се фалат дека имаат моќ и дека се големи ебачи најверојатно е дека не се воопшто никакви ебачи па со фалбите се обидуваат да ја надополнат разликата во центиметри. Еве за пример ќе го земам еден познат новинар. За да не ви влијаам во одлуката да ли сум во право или не, нема да го спомнам неговото име туку само два пример каде самиот се фалеше дека бил голем ебач:

На учество на една емисија, еден младич го праша Новинаров колкава е должината на неговото куре. Пред младичот да излези на сцена и да го постави прашањето, на истата сцена пред очите на Новинаров пеела една млада и убава пеачка. Одговорот на новинаров беше: за такви како тебе 1 цм а за такви како таа пред тебе 25 центиметри.

Истиот тој новинар е познат дека многу мрази педери. Да се навратам малку на Фројд кој вели дека во коренот на секоја омраза има скриено нешто сексуално. Кога малку би се погледнала пошироката слика за Новинаров, многу лесно може да се забележи од каде доаѓа таа омраза. Новинаров, пред неколку години поминал 6 месеци во затвор. Е сега, затвор ко затвор, бањање групно, сапунчиња. Сами извлечете заклучок шо сакам да кажам, само не можам да откријм дали се работи за неостварена врска или пак за некаква насилна врска.

Знам дека претпоставивте кој е човекот за кој зборувам. Сами извлечете заклучок зошто има потреба од толку фалба за тоа колкав ебач или зошто би имал потреба да се фали со својата моќ зашто има другарчина шо се на власт.

Да не зборувам како овој новинар многу пати за многу жени им кажано дека биле небени и дека им фалел секс за да биле океј.

Не е само овој новинар таков шо се фали со својата сексуална ориентација и должината на своето куре. Имаме власт шо се фали со својата моќ. Сетете се на Бристол и сечењето на дрвјата во 3 часот и покажувањето на власта дека има големи мадиња и ќе сечи дрвја кога сака и никој нема да ја запри..

Имам уште многу вакви примери за пишување за фалби со својата сексуална ориентација, кој колкав ебач е или кој колкави мадиња има ама тоа ке значи подолг текст а јас немам потреба со должината на текстовите да компензирам за ништо. 🙂

Why The Party will win the elections once again

2

Macedonia will hold early parliamentary election in three weeks time. So far, I have not expressed my opinion and thoughts on this matter. I believe that people who will read this article are perfectly aware of the real reason for this election and that they are not surprised by the fact that the election will take place this year.

Regardless of the opinion polls that are published on a daily basis or the programs and meetings of every party, I am sure that The Party will win again. I am not sure about the number of MPs seats that they would win, but I am positive that they will form the new government.
Here’s why.

1. People in Macedonia pay absolutely no attention to their rights. They don’t care about the abortion law, the restrictions on alcohol sales after 7 PM, the media law, the law on civil liability for insult and defamation, and a whole bunch of other laws that limit their rights and freedom of speech.

2. Life in Macedonia is still good. In other words, those who work in the dominant public sector get their salaries on time. The same can be said about senior citizens and their pensions. The subsidies are also paid without any delays. The majority of citizens in Macedonia get their salaries regularly, so it’s only natural that they will vote for The Party again; After all, The Party is generous towards various groups of citizens.

Since 2006, The Party has been using smart (a least for them ) politics. It has created many groups of citizens that are dependent on the state. The party is winning the votes of the people in 3 ways:

The most popular way of winning votes is by means of nationalism. Since 2006, the members of The Party have been declaring themselves patriots and people who are always ready to protect Macedonia and all things Macedonian. They have made countless claims that Macedonia will not change its name, even if it’s just to irritate all Greeks, Bulgarians, and every other “enemy” of the country. You may find me strange, but I believe that The Party wins a tiny percentage of votes by expressing nationalistic views.

Another way of winning votes is by employing people in state companies. According to the EU, the administration should not consist of over 90.000 employees. And yet, Macedonia has approximately 200.000 employees in this sector. Simply put, The Party has employed too many people in the administration, as well as the state companies, winning many votes in the process. Additionally, The Party doesn’t have to threaten any of these employees with expulsion in case they don’t vote for it; Each and every single one of them knows that if another party wins the election, they will lose their job. Hence, the employees in the administration will vote for The Party. It’s like they feel indebted to The Party, and they feel that if they pay their debts, they will keep their friends… and job.
The same can be said about public enterprises. It’s an open secret that they are dealing with the issue of overemployment and it’s the main reason for their debts. The Party is aware of the issue, but it doesn’t consider it a problem. A clear example of this is the employment of over 1600 people in “Makedonski Shumi”, (not) by random choice. After the whole charade was over, The Party decided to grant “Makedonski Shumi” debt relief of 40 million Euros.

The third way, and probably the most efficient of the three, is by making people feel as if they owe everything they have to The Party. The Party has successfully achieved this effect by increasing welfare, providing subsidies and increasing the benefits and pensions for senior citizens. As a result, farmers think that the subsidies are actually paid with money from The Party and they get the impression that The Party is acting in a humane manner. The same opinion is shared among seniors and those eligible for welfare. What these people fail to realize is that the money comes directly from the pockets of every citizen of the Republic of Macedonia.

How did The Party get so much money, in order to create the aforementioned groups of citizens?

The answer can be summed up in one word: Credit.
During its 8-year rule, The Party has succeeded in making Macedonia owe millions and millions of Euros. Just this morning, I read that Macedonia had a gross external debt of 2.2 billion dollars back in 2006. Last year, that same debt was 5.1 billion dollars (source: emagazin.mk).

The Party can make Macedonia owe even more money and that’s one of the reasons why the majority of citizens still have a decent life. The salaries in the public sector, the pensions for the seniors, as well as the subsidies for the farmers are never late. The same is true when it comes to paying mothers who give birth to a third child, or providing people with welfare. There are no delays. To conclude, these are the groups of citizens that provide The Party with most of the votes.
One can’t deny the fact that the population of the Republic of Macedonia is politically and financially uneducated. Macedonian people don’t know anything about The Party’s dirty tricks that serve to make its members richer. The Party’s propaganda is obviously bearing fruit, as the citizens have been taught to remain silent and not raise their voice against the activities that occur within The Party. People are not aware that one day, everyone in Macedonia will be forced to pay the consequences and save as much money as possible, due to The Party’s “humane” character. The population has no idea that it has been stripped of many basic rights during these last 8 years.

The people of Macedonia are ignorant, whereas The Party knows how to take full advantage of it, making its victory a safe bet. And And while the partys victory has already been secured, what awaits us is a future that can be described as insecure.

Зошто Партијата повторно ќе победи (2): Медиуми

2

Во првиот дел од текстот за Партијата пишував за тоа како Партијата ги освојува симпатиите на луѓето преку зголемување на плати во државната администрација, зголемување на пензии, вработувања во државна администрација и слично.  Сите тие зголемувања на плати, пензии  и нови вработувања се дополнителен товар за и онака кревката македонска економија, па Партијата на власт мора да се задолжува речиси секој месец за државата да ги исплати сите плати и пензии.

Ваквото недомаќинско работење, секако не би поминало така лесно ако новинарите прашуваја од каде доаѓаат парите за платите за администрацијата и покачувањата на пензиите,  колку вработени брои јавната администрација , колку чинат владините реклами и слично..

Во случајот со Македонија, тоа не се случи. Ретки беа новинарите што на почетокот на владеењето на Партијата што прашуваја што се случува со државните пари а како што поминуваше времето таквите новинари стануваја се помалку и помалку.

Зошто?

Како и со примерот со администрацијата, пензионерите и земјоделците, за кои пишував во првиот дел, Партијата многу ретко користи закани за да се запрат критиките упатени кон неа. Напротив, Партијата добива контрола над сопствениците на телевизиите, весниците и веб порталите со тоа што владините реклами ќе бидат дел од нивните медиуми и нивните фирми ќе добиваат тендери во замена за нивниот молк.

Денес официјално започна кампањата за парламентарните избори  и политички партии не губеа време за да започнат со реклами. Таков е случајот и со Партијата. На првиот ден од кампањата, Партија, објави отчет за сработеното во трите дневни весници: Утрински, Дневник и Вест, дел од МПМ (Медиа Принт Македонија) во сопственост на Срѓан Керим, познат на јавноста за случајот со шишето со 750 000 евра.

Накратко, а повеќе тука може да прочитате,  на првиот ден од кампањата Партијата потроши 20 350 евра од кои: Утрински доби 6700 евра, Вест 6800 а Дневник 6850 евра.

Истражував малку и за онлајн медиумите и го дознав следното:

Порталот Република.мк има два банери на Партијата и според доставениот ценовник до ДИК (Државна изборна Комисија), Партијата плаќа 1000 евра неделно за двата банери. Сопственикот на овој портал, како и на истоимениот неделник, не е познат. Според базата на податоци за онлјан медиумите, Медиа Педиа, сопственик е фирмата Иресине Лимитед регистрирана во Белизе.

Слична е состојбата и со порталот Курир.мк, кој исто така е познат како провладин медиум. Сопственик е Ацо Мислајловски, брат на Владо Мисајловски, државен секретар во МНР.  На порталот има 2 банери на Партијата а цената за изнајмување е непозната зашто не е јавно објавено колку чини просторот за изнајмување.

Според Медиа Педиа, непознат е сопственикот и на порталот Нетпрес.ком.мк каде како и во случајот со другите медиуми, има 2 банери на Партијата.

Александар Спасовски – Сарма, новинар во Сител телевизија, се јавува како сопственик на порталот Максим.мк. Цени за изнајмување на простор за банери нема јавно објавено но упатив барање до Сарма на неговиот твитер профил па штом добијам некаков документ, ќе го објавам тука. Сарма исто така е заменик уредник на порталот Прес24 каде сопственик е неговата жена, Славица Арсовска Спасовска. На двата портали во сопственост на Александар и Славица Спасовски има по двата банери на Партијата. за цената за изнајмување, на порталот Прес24 пишува дека е во директен договор со купувачот на просторот што мене лично ми е многу интересно.

Додека броев кој портал колку  банери на Партијата има, нешто чудно ми падна во очи. Банери на министерства со отчет додека собранието е распуштено и кампањата за нов парламентарен состав е во тек. Банер на Министерството за труд и социјална политика има на порталот Прес24 а на порталот Курир.мк има банер на министерството за образование и наука.

Порталот телеграф.мк во сопственост на Срѓан Керим, Орце Камчев и Веселин Јевросимовиќ, неделно добива по 400 евра за двата банери на порталот, според ценовникот доставен до ДИК.

Сите овие портали и весници кои имаат владини реклами како и реклами на партијата.  никогаш не кажале ниту еден лош збор за неа. Никогаш, дури ниту еднаш но за разлика од Партијата, опозициската Партија редовно е напаѓана и криткувана. Оваа слика е одличен пример за тоа.

 

Весници, телевизии и веб портали. Сопственици оставени на милост и немилост на Партијата. Тоа е состојбата со македонското новинарство, па затоа не ме чуди 123то место за слобода на медиумите. Верувам дека можиме да одиме подолу на листата.